Karpuz dilimli bebek patiği :)

Yapılışı: 25 ilmekle başlıyoruz.30 sıra haruşe ördükten sonra 10 sıra kesilirve beyaz iple 4 sıra düz pembe iple 4 sıra ters örüyoruz.9 sıra beyaz 8 sıra pembe olacak sonra kesiyoruz.gösterildiği gibi dikiyoruz. Alıntıdır.(CanEs)

Not: Resimlerin üzerini tıklayarak büyük hallerini görüntüleyebilirsiniz..

Kaş Almak Günah mı?

Cenab-ı Hak her insanı ayrı bir güzellikte yaratmıştır. Birlik mührünün açıkça okunduğu insan simasındaki güzellik, fıtrî ve tabiî olanıdır. Bunu muhafaza etmek, sahip olduğu özellik ve güzelliklere şükredip, Allah’ın uygun görüp ihsan ettiği kadarına razı olmak kulluğun bir derecesi ve işaretidir. Bunun için hayatî ve zarurî bir maslahat yoksa, vücutta bulunan mevcut durumu değiştirmeye gitmemek lâzımdır. Çünkü böyle rast gele yapılan bir tasarruf insanı ağır bir mes’uliyet altına sokabilir. Bir zaruret yokken insan bedeni üzerinde yapılan değişiklikleri şiddetle yasaklayan Peygamberimiz (a.s.m.), başına ilâve saç takana, cildine dövme yapana ve yaptırana, güzelleştirmek maksadıyla dişini inceltip seyrekleştirene, kaş ve kirpiklerini yolan kadınlara, Allah’ın yarattıklarını değiştirdikleri için ilahi rahmetten uzak kalmış olacaklarını bildirmiş ve ikazda bulunmuştur. Fıkıh alimleri bu hadisten hareket ederek yüzünde sakal ve bıyık biten kadının onları gidermesinin caiz olacağını; ancak kaşları inceltmenin, tabi şeklinden çıkarmanın, kirpikleri düzeltmenin veya takma kirpik kullanmanın caiz olmadığını belirtirler. Çünkü diş, kaş ve kirpik birer aza mesabesindedir. Aslında olmayıp sonradan biten yüzdeki kıllar ise bu sınıfa girmediğinden, kadının bunları gidermesin de bir mahzur görülmemektedir. Aynı şekilde kadının bacağındaki kılları gidermesinde de bir mahzur yoktur. Çünkü bu kaş gibi bir uzuv mesabesin de değildir. Fıkıh kitaplarına baktığımızda şu hükmü görmekteyiz: – Kadını çirkinleştiren yüzdeki tüyler alınır. Erkeklerde görülen sakal, bıyık gibi şeylerin kadınlarda görülmesi halinde; alınması câizdir. “İbn-i Âbidin, sakal ve bıyığın kadında fıtrat olmadığını, bu sebeple (eğer çıkarsa) kesilmesinin (müstehab) olacağını beyan etmiştir! Bu kılları gidermenin en uygun yolu tıraş olmak değil, ağda, pudra veya benzeri tıbbî şeylerle yolmaktır.” ( Kadın İlmihali, Mürşide Uysal, s. 370) Anlaşılan odur ki, dindar hanımın kendini beyine karşı cazip duruma getirmesi müstehabdır. Beyini yabancıların cazibesinden korumuş olma hikmeti de vardır bunda.

Evlilik hayatında ihlâs

“Insanlar helak olur, bilenler kurtulur. Bilenler de helak olur, bildiklerini yaşayanlar kurtulur. Bildiklerini yaşayanlar da helak olur, ihlaslı olanlar kurtulur; ihlaslı olanlar da her an onu kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyadır” buyurur âlemlere rahmet olarak gönderilmiş Kutlu Rasul… Bilginin ve amelin, sadece Allah’a has kılınmış bir niyet ve kasıt olmaksızın, kurtuluş vesilesi olamayacağını söyler; bilgi ve amel iplerine tutunup, necat bulacağını sanan ümmetine. Bilmek, önemlidir. Bildiğini yaşamak, daha âlâ. Hepsinin muhtaç olduğu şey ise ihlâs… O ise, hafif bir rüzgarda uçuveren tüy gibi salınır durur gönül penceremizin kıyısında. Her daim yerinde mi diye kontrol etmek için, pencereye çevirmek gerekir dikkati. Çünkü o, ancak uçmasından endişe edenlere, bırakıp gitmesin diye yana yakıla dua edenlere vefalıdır çünkü.

Hayat her yönü ve her yeriyle ihlasa muhtaç. Çünkü hayatımızın her anından hesaba çekileceğiz. Evlilik hayatımız, eşimizle olan münasebetlerimiz de dahil bu çerçeveye elbette. İnanan insanlar olarak, hayatın farklı noktalarında olaması gerektiğine inandığımız ihlas, evimizde, eşimizle birlikte olduğumuz dakikalarda göz ardı edebildiğimiz bir hakikat. Evlilikle gelen imtihan sorularımıza doğru cevaplar vermemize engel olan, bakışımızı muhatabımıza kilitleyip, göğe kaldırmaktan alıkoyan hayatî bir ihmal… Kızgınlık, öfke, kin, hırs ve gurur eşliğinde, “ben”lik iddiasına kapılıp gitmek an meselesi. Tek ilaç, haksızlık etmekten korkmak; Hak nazarıyla bakmak ve davranmak derdine düşmek… Mutlu bir evlilik için değil, O’nun rızası için.

Bize düşen her daim “Bir mü’min olarak şimdi nasıl davranmalıyım?” sorusunu sormaktır kendimize. Karşılıklı tartışmalarımız, anlamak ve anlaşılmak için çabalayıp dururken, önemli olan hakikatin ortaya çıkmasıdır. Babanzade Ahmet Naim Efendi’nin İslam ahlakını anlattığı eserinde, İmam Şafii’nin şu sözü nakledilir: “‘Hiçbir tartışmaya girmedim ki, gerçeğin karşımdaki muhatabım tarafından aydınlanmasını dilemiş olmayayım.’ Anlaşılıyor ki, İmam Şafii Hazretlerinin münazaraya (gerçeğe ulaşmak kastıyla yapılan gerekçeli, delilli tartışmaya) girmekten maksadı, karşısındaki muhatabını ne pahasına olursa olsun, altetmek değil, gerçeğin meydana çıkmasıdır. Bundan da önemli olan gerçeğin hasım eliyle ortaya çıkarılması, başarılmasıdır. Çünkü maksat, münazarada yenmek veya yenilmek değil, münazara sonunda hak ve hakikati belirtmek ve bu sayede yeni ufuklar açmaktır.”

İhlas öylesi bir ruhtur ki, niyetimizi canlandırır. Niyetlerimiz, fiillerimizi harekete geçirir. Fiillerimiz ise yeni bir ruha dönüşerek, daha hayırlı yapıp etmelere zemin oluşturur.

Eşlerimizle bir araya getirilişimiz bir tesadüf değil; ilâhi iradenin bir tecellisi ve aynı zamanda bu dünya hayatındaki sınav sorularımızdır. Yaşanan her gün, çekilen her sıkıntı iman ve ibadet penceresinden baktığımızda kemale ulaşma, yanlışlarımızı farketme ve geri adım atma konusunda birer fırsattır. Kadın ya da erkek, her insan Allah’ın kuludur ve bize üstünlük kazandıracak olanın ancak takvamızdır. Takva, Allah’a karşı bir sorumluluk bilinci ve bu bilince uygun yaşama gayretinde olmaksa; hayatımızın her yönü gibi, evlilik hayatımızı da böylesi bir anlayışla yaşamaya çalışmak gerekir. O nedenle, karşımıza çıkan sorunlar, bizden ya da eşimizden kaynaklanan haksızlıklar konusunda, önce kendimize sorular sormalı ve Rabbimizden hak üzere bakabilmek noktasında yardım istemeliyiz.

Derya Guney

Papatya Dantel Örnekleri

Parmaksız Eldiven Nasıl Örülür?